Kategorie | Niezbędnik Emigranta

Informacje ogólne

Data publikacji 08 Kwiecień 2009

Irlandia Północna (po irlandzku: Tuaisceart Éireann, po ulstersku (Ulster-Scots – prowincja w Irlandii):  Norlin Airlann) jest krajem będącym częścią Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii, który znajduje się na północnowschodnim obszarze wyspy Irlandii. Z południa i zachodu graniczy z Republiką Irlandii. Z danych zebranych podczas powszechnego spisu ludności Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii przeprowadzonego w 2001 roku wynika, że  1 685 000 mieszkańców tego kraju stanowiło wtedy ponad jedną czwartą (mniej jednak niż jedną trzecią) wszystkich mieszkańców wyspy i około 3% ludności Królestwa.

Irlandia Północna składa się z sześciu spośród dziewięciu hrabstw historycznej irlandzkiej prowincji Ulster. Została utworzona jako odrębna część Zjednoczonego Królestwa trzeciego maja 1921 na mocy ustawy Rządu Irlandzkiego z roku 1920, chociaż jej korzenie konstytucyjne sięgają roku 1800, kiedy to uchwalono ustawę zjednoczenia (Act of Union) pomiędzy Wielką Brytanią i Irlandią. Przez ponad 50 lat posiadała niezależny rząd i parlament. Instytucje te zostały jednak zawieszone w 1972 i ostatecznie zniesione w roku 1973. Powtarzające się próby przywrócenia niezależnego rządu przyczyniły się do ustanowienia obecnego organu wykonawczego Północnej Irlandii – Northern Ireland Executive i Zgromadzenia Północnej Irlandii-  Northern Ireland Assembly. Zgromadzenie pracuje nad stanowieniem praw demokracji konstytucyjnej wymagających wsparcia wielokulturowego społeczeństwa.

Irlandia Północna była przez wiele lat miejscem brutalnego i bolesnego konfliktu na tle etnicznym i politycznym („The Troubles”) pomiędzy nacjonalistycznymi wyznawcami wiary rzymsko-katolickiej, a protestantami będącymi zwolennikami przystąpienia Irlandii Północnej do Zjednoczonego Królestwa. Ogólnie rzecz biorąc, nacjonaliści żądali powtórnego przyłączenia Irlandii Północnej do reszty Irlandii, podczas gdy stanowiący mniejszość zwolennicy idei Zjednoczonego Królestwa chcieli, aby Irlandia Północna pozostała jego częścią. Protestanci uważają siebie za Brytyjczyków (Ulsterczyków – “Ulstermen”), a nacjonaliści za Irlandczyków, jednakże bycie Brytyjczykiem nie musi wykluczać posiadania irlandzkiej tożsamości. Od czasów podpisania Porozumienia z Belfastu (Belfast Agreement, lub „Good Friday Agreement”) w 1998 roku, większość ugrupowań paramilitarnych związanych z konfliktem zaprzestało swoich zbrojnych kampanii.

Komentarze

  1. Krzysiek napisał:

    Kiedyś fascynowała mnie ta mieszanka brytyjsko irlandzko szkocka! Czesto pytalem jak okreslają (identyfikuja)siebie samych np mieszkancy Belfastu. Niektorzy odpowiadali jestem Irlandczykiem/Irlandką stąd czyli z Północnej Irlandii. Bez wzgledu na przynaleznosc wyznaniową. Nie zawsze Ulstrczycy musza byc Brytyjczykami …

Pozostaw swoją opinię